Een Interview met Renate

Interviewer: Welkom, Renate! Wat geweldig dat je vandaag bij ons bent om te vertellen over een van de meest intense ervaringen uit je leven: jullie allereerste BDSM-date. Om te beginnen, hoe kijk je daar nu, jaren later, op terug?

Renate: Dank je wel! Als het leven me één ding heeft geleerd, is het dat het bijna onmogelijk is om sommige momenten perfect te onthouden, hoe graag je dat ook wilt. Soms beschermt dat je, maar soms zou je al je ledematen willen geven om elke minuut van een dag in detail terug te halen. De eerste keer dat ik mijn Dom ontmoette... dat is zo'n dag.

Maar goed, als ik elk detail wist, zou dat misschien mijn vermogen om te genieten in de weg staan! (Lacht) Dus ik koester de willekeurige flitsen van herinnering die ik al die jaren heb bewaard.

De Aankomst en het Eerste Contact

Interviewer: Het begon allemaal op FetLife, toch? Hoe leidde een simpel berichtje tot deze ontmoeting?

Renate: Klopt volledig. Ik had een korte post geschreven waarin ik reageerde op hoe oudere vrouwtjes uit het dorp me altijd probeerden te koppelen aan een of andere 'lieve, Aardige man'. Mijn reactie was destijds: "Ik wil geen aardige man, ik wil iemand die me flink te grazen neemt, me bij de haar grijpt en me in mn reet neukt!"

Hij las dat, nam contact op, en na een paar weken berichten sturen was het zover. Het was een donderdagochtend, rond elf uur. Ik stond in de woonkamer – nou ja, de woonkamer van mijn moeder, bij wie ik inwoon, maar zij was weg. Ik was steenkoud, nerveus, kon niet wachten, was bang, wilde de boel afzeggen en wilde tegelijk dat hij er al was. Mijn handen trilden. Toen hoorde ik een auto parkeren. Ik wist dat hij het was. Een klop op de deur. Diepe ademhaling, en openen maar.

Interviewer: En voor hem, 'The Giant', was het ook niet niks. Hij vertelde later dat hij onderweg nog snel even zijn mooiste shirt had aangetrokken en – heel handig – een rijzweep in de rechterarm van zijn jas had verstopt omdat die te lang was voor zijn tas!

Renate: (Lacht hard) Ja! Toen ik de deur opdeed, zei hij hallo en gaf me een knuffel, en fluisterde in mijn oor: "Zie je wel, ik ben echt. Sta je nog steeds open voor wat we hebben besproken?"

Reusachtig en Veilig

Interviewer: En wat dacht jij toen je hem voor het eerst zag?

Renate: Groot, dat was mijn eerste gedachte. Hij is lang, erg lang. Ik wist het wel, maar ergens ook weer niet. De storm in mijn hoofd bereikte gevaarlijke snelheden en ik moest bijna overgeven, maar toen... viel het plotseling stil.

Hij knuffelde me. Hij voelde goed, veilig en warm. Hij rook precies goed. Ik kon eindelijk loslaten, en dat deed ik ook. Mijn brein stond op stil, mijn spieren ontspanden, ik zweefde al. Dus toen er een warme fluistering klonk met het bevel om me volledig te ontkleden, gehoorzaamde ik. Natuurlijk gehoorzaamde ik.

De Sessie: Pijn en Plezier

Interviewer: Hij nam je meteen mee de kamer in. Hoe beleefde je dat moment op je knieën bij de salontafel?

Renate: Daar stond ik dan, naakt in de woonkamer van mijn moeder, met mijn ogen op de bank waar ze straks haar tv-shows zou kijken, en de tafel waar haar glaasje melk straks naast haar boek zou rusten. Achter me stond een niet eens zo vreemde vreemdeling, en ik voelde me veilig. Ik was al van hem.

Toen ik zijn riem hoorde klikken – een geluid dat dit keer opwindend in plaats van bedreigend klonk – haalde ik rustig adem en wachtte ik. En toen het leer van die riem mijn achterwerk raakte en een vuurgloed over mijn hele lichaam verspreidde, glimlachte ik, ontspande ik, en dankte ik een god waarin ik niet eens geloof dat hij me eindelijk bracht waar ik al jaren naar snakte. Mijn hele lichaam zuchtte: eindelijk.

Interviewer: Hij vertelde ook dat hij de zweep erbij pakte, je enkels bond en je handen achter je nek aan je halsband vastmaakte. Ging het hard tekeer?

Renate: De riem bleef maar neerdalen, steeds harder. Hij schakelde daarna over op andere hulpmiddelen, maar mijn vermogen om helder na te denken was toen al allang verdwenen. Ik was alleen nog maar lijf, geen geest.

De Ontmaagding van een Nieuwe Ervaring

Interviewer: En toen kwam het moment waar het werkelijk om spande: jullie eerste anale ervaring samen. Hoe herinner jij je dat?

Renate: Toen mijn achterwerk rood genoeg was, beval hij me om voor de leunstoel te gaan staan. Hij pakte de glijmiddel erbij, want zijn eerste keer floggen met mij was niet het enige primeurtje op het menu. Dit was ook mijn allereerste anale partner. Hij pakte me bij mijn haar en vroeg: "Ben je er klaar voor?" en ik antwoordde: "Ja."

Ik had mijn buik als een dier aan zijn tanden aangeboden als hij een teken van vertrouwen wilde. Maar omdat hij menselijk is en ik een heel speciaal soort kreng, toonde ik mijn vertrouwen door op handen en voeten te gaan en te proberen te ontspannen terwijl hij het allerlaatste, onontdekte stukje van mijn lichaam binnendrong. En weer. Eindelijk.

De wanhopige, gehaaste, onhandige gestuntel van mijn eerdere minnaars werden weggewist door wat hier werd aangeboden. Aangeboden, genomen, gestolen. Wie wist dat sodomie zo goddelijk kon voelen? En hij kwam hard klaar diep van binnen.

Na de Storm

Interviewer: Jullie waren daarna allebei bezweet en gelukkig op de harde stenen vloer. Hoe ging de avond – of middag – verder?

Renate: We kropen nog even naar boven, naar mijn slaapkamer. Ik vroeg of hij me los wilde maken, waarop hij antwoordde: "Dat zou ik kunnen. Maar dat doe ik niet."

Voordat mensen nu denken dat hij een gevaarlijk monster is: hij hield me de hele tijd vast terwijl ik stap voor stap worstelde. Hij wilde dat ik worstelde om boven te komen, niet dat ik van de trap zou vallen. Op mijn bed mocht ik eindelijk uitrusten, heerlijk knuffelend terwijl ik nog steeds vastgebonden was.

Flitsen van Geluk

Interviewer: Je hebt het over flitsen van herinneringen. Wat schiet er dan als eerste door je heen?

Renate: De lach van hem, zo warm en nieuw voor me. Gesprekken. Tenen in mijn mond vlak voor of net na zijn pik. De smaak van sperma, waar ik voor een keer echt van genoot. Een hand in mijn haar, soms teder, soms wreed. Tanden die in mijn huid zonken. Vingers die naar binnen gleden.

Het besef dat, ondanks alles wat ik had gezegd over alleen maar seks willen, ik net zo goed een minnaar had ontmoet als een Dom. De angst en de opluchting. Het genot.

Terug naar de Realiteit

Interviewer: Het was nog steeds donderdag, uur of drie 's middags, toch? Tijd om weer aan het werk te gaan!

Renate: (Lacht) Ja! Ik kuste hem gedag en klom uit zijn auto om naar mijn werk te gaan. Mijn achterwerk was bont en blauw en deed zo goddelijk veel pijn. Mijn hele lichaam zeurde.

Ik zag eruit alsof ik hartstikke stoned was, met ogen zo rood dat het overduidelijk was dat ik óf had gerookt óf net in een pik gestikt – en iedereen wist dat ik geen stoner ben. Ik had geen tijd gehad voor een echte douche, dus ik kon zijn geur nog overal ruiken als ik me bewoog. Ik was een totale ravage, maar ik was gelukkig. En trots. Voldaan. Eindelijk.

Interviewer: En ben je dat nog steeds?

Renate: Ik ben sindsdien een gelukkige, trots en voldane ravage gebleven.